cvdoorn.punt.nl
Laatste artikelen
de kastanje ligt
van zijn bolster bevrijdt te
pralen in de zon
 
 
 
als de resten van
de zomer worden verbrandt
 stijgt witte rook op
 
 
 
de nachtvorst heeft een
wit kanten kleed geweven
over het gazon
 
 
 
Corry van Doorn
 
Lees meer...   (3 reacties)

de ijle mist die
tussen roestende bomen
hangt geurt naar verval
 
 
een rietpol drijft mee
met de stroming haar wortels
zoeken naar houvast

 
de opkomende
zon brengt kleuren aan in een
dor winterlandschap
 
 
Corry van Doorn
                   
Lees meer...   (3 reacties)
 
Gedoofde vonken

als de gordijnen langzaam open gaan
valt met het zonlicht ook de stilte binnen
er zweven tevergeefs gesproken zinnen
die niet door jou of mij worden verstaan
 
wij zien elkaar te vaak als vreemden aan
sleur en verveling gaan hun rente innen
de vonk gloeit enkel op bij het beminnen
een brug terug is niet door ons te slaan
 
wordt het geen tijd om alles uit te wissen
of gaan we door in goed gespeelde schijn
ik denk wel eens, je zou me zelfs niet missen
wanneer ik zomaar in het niet verdwijn
 
hoe lang nog mag de wereld zich vergissen
die denkt dat wij nog steeds geliefden zijn
Corry van Doorn  1993
Lees meer...   (5 reacties)
Uitgelicht: Gastdichter Vera De Brauwer
 
         
 
 
Lenteliefjes
 
Ze raken niet, hun speelse twijgen,
beroeren slechts dezelfde lucht.
Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.
 
In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.
 
Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?
 
Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!
Vera De Brauwer
Lees meer...   (9 reacties)
 
Soms
 
soms zijn er van die grijs bestofte dagen
die door zwaarmoedigheid worden bepaald
dan strompel ik in eigen huid verdwaald
gebukt onder vermeende tegenslagen
 
ik sluit me af en wil geen mens behagen
om goedbedoelde woorden wordt gesmaald
soms zijn er van die grijs bestofte dagen
die door zwaarmoedigheid worden bepaald
 
in al wat ik mezelf hebt opgedragen
heb ik, zo meen ik, jammerlijk gefaald
en zelfs de zon die achter wolken draalt
is niet geneigd mijn droefheid te verjagen
soms zijn er van die grijs bestofte dagen
Corry van Doorn 2004
Lees meer...   (7 reacties)
Uitgelicht: Gastdichter Jan Doornbos
 
 
Adem
 
Daarboven op de heuvel staat een huis.
Ik zie het in gedachten ademhalen.
Het blaast tevreden wolkjes naar de stalen
midwinterlucht. Van binnen klinkt geruis
 
van pannen, trillend op het gasfornuis;
en in de keuken staan er volle schalen
met groenten klaar en geuren de verhalen
naar vroeger. Elke avond kom ik thuis,
 
dan zwoeg ik op een onvoltooid sonnet
waarin ik tracht haar adem te beschrijven,
zo levensecht als in een tijdloos lied.
 
En ‘s nachts lig ik te woelen in mijn bed
en zie nog steeds de beelden over drijven,
maar vind ook dan de juiste woorden niet.
Jan Doornbos
Lees meer...   (7 reacties)
Uitgelicht: Gastdichter Jako Fennek
 
  
 
zo ook de mens
 
soms deel ik met het land zijn zwijgen
begraaf mijn hand in klamme grond
bevoel de aarde naar de wond
die in zijn ziel de pijn doet stijgen
 
maar hoe ik ook verdriet onteigen
zijn zwijgzaamheid wordt toch terstond
verweer van stilte in verbond
dat in zijn aarde neer wil zijgen
 
uitbundig grappen is mijn weg
om akkers weer naar lach te leiden
geluk waarin ik weerklank leg
 
zo zal ik dan het land bevrijden
waarbij ik mij de rust ontzeg
om mij aan deze taak te wijden
Jako Fennek
Lees meer...   (1 reactie)
 
 
Wasdag
 
de ochtendzon breekt stuk op de gordijnen
een smalle kier laat speels een straaltje door
en laat de stofjes dansen in haar spoor
vandaag kunnen de lakens aan de lijnen
 
een nare droom rammelt nog zijn refreinen
die als een echo galmen in mijn oor
terwijl de ketel zingt op 't gaskomfoor
laat ik de droom weer in het niets verdwijnen
 
de zomer ging dit jaar geheel teloor
omdat mijn zon zo zelden wilde schijnen
gelokt door een uitbundig vogelkoor
wring ik mijn dag nu snel in haar baleinen
Corry van Doorn 2008
Lees meer...   (10 reacties)
Uitgelicht: Gastdichter Daan de Ligt
 
     
 
Mijn zoon
 
Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel:
Ben ik nou wel de vader van die jongen
Die studiebol, die falen heeft verdrongen
En zonder dralen afgaat op zijn doel
 
De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen
Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen
 
Examenfeesten gaan gepaard met drank
En overdaad kan leiden tot excessen
Cum laude slagen vraagt geen levenslessen
Ik vond hem languit liggend naast de bank
 
Met trots bezag ik al die lege flessen
Hij is mijn zoon, waarachtig, godzijdank
Daan de Ligt
Lees meer...   (5 reacties)
 
 
 
Het bankje
 
er staat een roestig bankje aan de Linge
daar mag ik graag vertoeven, ik geniet
intens van wat het mij aan uitzicht biedt
en laat me door die overvloed omringen
 
als ik opeens een leeuwerik hoor zingen
de populier zie zwaaien in ‘t verschiet
terwijl de zon haar warme weelde giet
verlies ik me in mijn herinneringen
 
Wat hebben zij en ik hier vaak gezeten
mijn zorgen kon ik altijd bij haar kwijt
hoeveel ik van haar hield mocht ik pas weten
toen ik haar ogen sloot na zware strijd
 
maar telkens als ik hier heb plaatsgenomen
weet ik dat ze weer even langs zal komen
Corry van Doorn 2008
Lees meer...   (16 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl