cvdoorn.punt.nl
Laatste artikelen
Welkom op deze weblog
met sonnetten, rondelen en haiku van Corry van Doorn
 
Veel lees en luisterplezier.
Vergeet voor u hier weggaat vooral  niet de rubriek ‘Gastdichters’ aan te klikken.
 
Ook het fotoalbum met natuurfoto's en schilderijen van Johanna van Mourik is het bekijken waard. 
 
Wilt u de gedichten beluisteren, klik dan twee keer op de linkse knop (play)
Wilt u een reactie plaatsen....graag.
©
Niets van deze web-log mag worden
overgenomen zonder  toestemming
van de auteur, dit geldt ook voor het werk van de Gastdichters.
 
Glas en Poëzie Festival Leerdam
 
Optreden in de NH kerk



Lees meer...   (42 reacties)
 
 
 
 
Structuur
 
als noordenwind hijgend het huis belaagt
vrees ik verlies van veilige structuren
ik voel opeens versleten jaren schuren
en worstel met de weemoed die me plaagt
 
verwens de regen die langs ramen klaagt
en me gevangen houdt binnen vier muren
als noordenwind hijgend het huis belaagt
vrees ik verlies van veilige structuren
 
de winter nadert steels en als vertraagd
slepen de wijzers van de klok de uren
naar weer een nacht die eindeloos zal duren
omdat de duisternis de onrust draagt
als noordenwind hijgend het huis belaagt
Corry van Doorn 2010




Lees meer...   (12 reacties)
  
 
Mist
 
de horizon toont nog wat delicate
zachtroze wolken van de avondval
het vlakke polderlandschap ligt verlaten
nu koeien weer verblijven in hun stal
 
alleen een schaap loopt eenzaamheid te blaten
steels kruipt de nevel op de oeverwal
nog verder uitstel kan mij niet meer baten
ik weet nu welke weg ik nemen zal
 
al uren loop ik door het veld te zwerven
het goede dat ik had heb ik verkwist
een oud verbond wordt nu door mij gewist
wat rest zal net als deze zomer sterven
 
er vlammen lichten aan op boerenerven
maar ik verdwijn in een decor van mist
 
Corry van Doorn 2009




Lees meer...   (11 reacties)
 
 

 
Gemis
 
verholen dorrend sluipt het najaar rond
de rietkragen beginnen geel te kleuren
een trage hommel nog in zomerbont
kan enkel om verloren nectar treuren
 
het water kabbelt zacht langs stervend blond
ik adem de vanouds vertrouwde geuren
van deze plek waar ik mijn lente vond
en nu mijn winter bijna niet kan beuren
 
geluidloos sta ik hier gemis te schreeuwen
de oude bomen luisteren, vanaf
een boerenerf klinkt huilend hondgeblaf
 
de wind wordt wakker, met omzichtig geeuwen
laat hij dan op het vers gedolven graf
als troost de eerste gouden bladeren sneeuwen
Corry van Doorn  2008





Lees meer...   (2 reacties)
Misantroop   (Zwitsers sonnet)  
 
u treft mij hier in boetekleed gehuld
want ik ben eenzaam door mijn eigen schuld
dat zijn de woorden van mijn psychiater
een vrouw - dat wel - en neigend naar occult
 
ik wist van mij al: neen, ik ben geen prater
en zeer afkerig van sociaal theater
maar toch betaalde ik mijzelf een bult
aan pseudo-wetenschappelijk getater
 
men wordt het niet - men is een misantroop
tot overmaat: elk redelijk contact
promoot spontaan de aangeboren neiging
 
de mensheid te beschouwen als een dreiging
het leven te berouwen als een pact
mijn eenzaamheid staat voor geen goud te koop
 Roger Blaevoet
Lees meer...   (3 reacties)
 
 
Onbewoonbaar

ik sluit de deur van een bouwvallig pand
waarvan de vloeren mij niet willen dragen
waar balken  de vermolmde zolders schragen
en muren traag verbrokkelen tot zand
 
de schimmels weven kringen op de wand
en storm schept in de kieren zijn behagen
ik sluit de deur van een bouwvallig pand
waarvan de vloeren mij niet willen dragen
 
onwillig balancerend op de rand
weet ik me nu uiteindelijk verslagen
het heeft geen zin illusies na te jagen
ik zocht vergeefs hier het beloofde land
en sluit de deur van dit bouwvallig pand
Corry van Doorn  2005
 





Lees meer...   (9 reacties)
gelokt door de zon
breken knoppen uit hun schulp
bomen krijgen kleur
 
 
gesluierd dansen
bermen in de voorjaarswind
 het fluitenkruid bloeit
 
 
de kelken van de
magnolia vullen zich
met lenteregen
 
 
Corry van Doorn
Lees meer...   (1 reactie)
Uitgelicht: Gastdichter Yvonne Broekmans
 
           
 
Avond
 
Over de strenge uren van de dag
hangt de avond mild zijn donkere deken.
Ik zie, als ik de kaarsen ga ontsteken
hoe je de vlam in beide ogen vangt.
 
De dingen lijken zachter in dit licht
en spelen door een meesterhand bewogen
't vertrouwde schimmenspel uit een vervlogen
tijd. Wat kijk ik graag naar jouw gezicht
 
dat ik nog strelen kan. Je lieve naam
kan ik nog noemen, maar ik weet geen zinnen
omdat ik me voor mijn gezondheid schaam.
 
De nacht, eerst nog te schuw om te beginnen
zweeft met een sidderende wiekslag binnen.
Ik doof het licht en sluit het raam.
Yvonne Broekmans

Lees meer...   (4 reacties)
Uitgelicht: Gastdichter Jacob Meinardi
 
     
 
Sonnet voor Elise
 
De moeder fluisterde: `Sst, papa dicht!
Schrijft een sonnet, dan moet je hem niet storen,
bedenkt nu een verhaal over een toren
en een prinses waarvoor een ridder zwicht.'
 
Het kind vroeg vrolijk: `Komen er ook draken?
Met vuur dat uit hun grote kaken schiet?
En kwaakt een oude kikker ook een lied?'
`Ik weet nog niet, mijn lief, wat hij zal maken.'
 
De vader werkte door tot middernacht,
hoorde de basiliek haar klokken luiden
en sloot zijn schrift in smart, hij zuchtte zacht.
 
Geen vers, alsof de muzen het verbruiden.
Het huis was leeg. Op hem werd niet gewacht.
Wanneer dat was viel niet meer aan te duiden.
Jacob Meinardi




Lees meer...   (3 reacties)
 
 
Linnen

jij zoekt de liefde alleen tussen linnen
als ik je zie sluit ik snel het gordijn
bang voor je woorden en bang voor de pijn
grendel ik deuren en laat je niet binnen
 
vergeet dat ik jou nog ooit zal beminnen
jij met je drift en je stuurse chagrijn
jij zoekt de liefde alleen tussen linnen
als ik je zie sluit ik snel het gordijn
 
ik weiger opnieuw met jou te beginnen
wat eens is geweest zal nimmer meer zijn
voor mij was de droesem, jij dronk de wijn
voor jou valt er hier dus niets meer te winnen
jij zocht de liefde alleen tussen linnen
Corry van Doorn  2005




Lees meer...   (1 reactie)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl